خبرگزاری آریا -در پهنه آبی خلیج فارس، جایی که خشکی و دریا به هم می‌رسند، طبیعت یکی از شگفت انگیزترین جلوه‌های خود را به نمایش گذاشته است؛ جنگل‌های مانگرو یا حرا، گنجینه‌ای سبز که نه تنها زیبایی بی نظیری به سواحل جنوبی ایران بخشیده‌اند، بلکه نقشی حیاتی در حفظ تعادل محیط زیست ایفا می‌کنند.
جنگل‌های حرا را می‌توان نگهبانان خاموش سواحل نامید؛ درختانی که در دل آب‌های شور رشد می‌کنند و با ریشه‌های خود همچون سدی طبیعی، از فرسایش ساحل جلوگیری کرده و پناهگاهی امن برای هزاران گونه جانوری فراهم می‌کنند.
این اکوسیستم ارزشمند، تنها یک جاذبه طبیعی برای گردشگران نیست؛ بلکه یک سرمایه اقتصادی و زیست محیطی است. بسیاری از گونه‌های آبزی مانند ماهیان و میگوها بخشی از چرخه زندگی خود را در میان این جنگل‌ها سپری می‌کنند و تداوم حیات آنها به سلامت این زیست بوم وابسته است.
امروز که جهان با چالش‌هایی همچون تغییرات اقلیمی، افزایش آلودگی‌ها و تخریب منابع طبیعی روبه‌روست، اهمیت جنگل‌های مانگرو بیش از گذشته آشکار شده است. این جنگل‌ها با ذخیره کربن، تولید اکسیژن و حفاظت از سواحل، نقشی مؤثر در کاهش آثار بحران‌های زیست‌محیطی دارند.
اما این میراث ارزشمند نیز از آسیب‌ها در امان نیست. آلودگی‌های نفتی، ورود فاضلاب‌ها، تغییر کاربری سواحل و برخی فعالیت‌های غیرمسئولانه انسانی، حیات این جنگل‌ها را تهدید می‌کند. بی‌توجهی به حفاظت از مانگروها، به معنای از دست دادن بخشی از سرمایه طبیعی کشور است که بازسازی آن بسیار دشوار خواهد بود.
حفاظت از جنگل‌های حرا نیازمند نگاه بلندمدت و مشارکت همه بخش‌هاست. دولت، سازمان‌های متولی، جوامع محلی و فعالان محیط زیست باید در کنار هم برای صیانت از این میراث طبیعی تلاش کنند. تجربه نشان داده است که حضور و مشارکت مردم محلی، یکی از مؤثرترین راه‌ها برای حفظ و توسعه این رویشگاه‌هاست.
جنگل‌های مانگرو ایران امروز فرصتی ارزشمند برای توسعه گردشگری پایدار، حمایت از اقتصاد ساحلی و حفظ تنوع زیستی کشور محسوب می‌شوند. این نگین سبز خلیج فارس باید به عنوان امانتی ارزشمند برای نسل‌های آینده حفظ شود.
حفاظت از حرا، حفاظت از زندگی است؛ زیرا در پشت هر درخت مانگرو، داستانی از پایداری طبیعت و پیوند انسان با محیط زیست نهفته است.
محمد چهاردولی ـ خبرنگار اقتصادی خبرگزاری آریا