خبرگزاری آریا - شرکت کنترل کیفیت هوای تهران اعلام کرد: با پایان یک سال نمونه‌برداری مستمر از ذرات معلق هوای تهران در پنج ایستگاه سنجش آلودگی، پروژه شناسایی خصوصیات شیمیایی و سهم‌بندی منابع آلاینده وارد مرحله تحلیل و مدل‌سازی شده است؛ نتایجی که قرار است سهم واقعی منابع مختلف در آلودگی هوای پایتخت را مشخص کند.
به گزارش خبرگزاری آریا ، شرکت کنترل کیفیت هوای تهران اعلام کرد: با پایان موفقیت‌آمیز فاز میدانی و یک‌ساله نمونه‌برداری از ذرات معلق هوای پایتخت، پروژه پایش خصوصیات شیمیایی و سهم‌بندی منابع ذرات معلق در کلان‌شهر تهران وارد مرحله آنالیزهای تکمیلی، محاسبات آماری و مدل‌سازی‌های تخصصی منشأیابی شد.
این پروژه کلیدی در قالب توافق‌نامه مشترک میان سازمان حفاظت محیط زیست و شرکت کنترل کیفیت هوای تهران و با عاملیت اجرایی دانشگاه علوم پزشکی تهران، پس از 12 ماه پایش مستمر و داده‌برداری دوره‌ای (هر شش روز یک‌بار) در پنج ایستگاه منتخب سنجش آلودگی هوای تهران، مرحله نمونه‌برداری میدانی خود را به سرانجام رساند.
بر اساس این گزارش، داده‌های گردآوری‌شده هم‌اکنون در مرحله پردازش تحلیلی قرار دارند. در فاز کنونی، بررسی غلظت اجزای شیمیایی سنجش‌شده شامل فلزات، یون‌های محلول در آب و ترکیبات هیدروکربن آروماتیک چندحلقه‌ای (PAHs) و مقایسه غلظت‌های جرمی با داده‌های ایستگاه‌های پایش مجاور در حال انجام است.
همچنین، شناسایی منابع انتشار با استفاده از نسبت‌های تشخیصی و اجرای مدل‌های تخصصی سهم‌بندی منابع در دست اقدام بوده و نتایج تفصیلی آن به‌زودی منتشر خواهد شد.
شناسایی دقیق اجزای شیمیایی ذرات معلق و تفکیک میان ذرات اولیه و ثانویه (که در اثر واکنش‌های پیچیده جوی تولید می‌شوند)، امکان تعیین سهم واقعی منابع در هوای تنفسی شهروندان و تغییرات فصلی و مکانی منابع را فراهم می‌کند. این مطالعه فاصله میان میزان تولید آلودگی توسط منابع و تأثیر واقعی آن‌ها بر کیفیت هوای تنفسی را شفاف می‌سازد.
از آنجا که پروژه سیاهه انتشار منابع آلاینده هوای شهر تهران و پروژه بررسی خصوصیات شیمیایی و سهم‌بندی منابع انتشار ذرات معلق، دو مطالعه کاملاً مکمل محسوب می‌شوند، شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در نظر دارد پس از نهایی شدن نتایج این مطالعه (که هر دو از سوی شرکت کنترل کیفیت هوای تهران راهبری و مدیریت می‌شوند)، برای نخستین بار در کلان‌شهر تهران اقدام به یکپارچه‌سازی یافته‌ها و تدوین خلاصه سیاستی مشترک کند.
این رویکرد تطبیقی، مبنایی علمی و دقیق برای تصمیم‌گیرندگان شهری فراهم خواهد کرد تا سیاست‌های کنترل آلودگی هوا با بالاترین اثربخشی پیاده‌سازی شوند.
ضرورت اصلی مطالعه تطبیقی و یکپارچه‌سازی این دو رویکرد، تبدیل اطلاعات مربوط به انتشار آلاینده‌ها به شواهد معتبر درباره سهم منابع در آلودگی هوای محیط و سپس تبدیل این شواهد به اقدامات کنترلی هدفمند، قابل ارزیابی و اثربخش است.