خبرگزاری آریا - هزینه بیمه هر کشتی حامل نفت در دریای سیاه طی ماه‌های اخیر از حدود 200 هزار دلار به 2.5 میلیون دلار رسیده؛ افزایشی که هزینه حمل نفت خام و فشار بر قیمت سوخت بلغارستان را بالا برده است.
«یوگنی سیمئونوف»، مدیر تجاری ویژه لوک‌اویل در بلغارستان، روز دوشنبه به تلویزیون ملی این کشور گفت که این افزایش، بازتاب‌دهنده خطرات فزاینده برای کشتیرانی تجاری در پی حملات مکرر به کشتی‌ها و زیرساخت‌های بندری است.
این ارقام نشان‌دهنده افزایش 12.5 برابری در هزینه اعلام شده بیمه است که به گفته سیمئونوف، معادل 2.3 میلیون دلار هزینه اضافی برای هر کشتی محسوب می‌شود.
بازار بیمه دریایی لندن پیش‌تر در سپتامبر، الزامات مربوط به گزارش‌دهی مناطق پرخطر در دریای سیاه را گسترش داده و کل حوضه این دریا را مشمول آن کرده بود. با این حال، سفرهای دریایی در محدوده آب‌های سرزمینی کشورهای همسایه – شامل بلغارستان، رومانی، گرجستان و ترکیه – همچنان از شمول این الزامات گزارش‌دهی معاف هستند. خبرگزاری رویترز گزارش داد که نرخ اضافی ریسک جنگ، صدها هزار دلار به هزینه‌های کشتیرانی برای سفرهای هفت‌روزه می‌افزاید.
این تهدید اکنون به منطقه انحصاری اقتصادی بلغارستان نیز کشیده شده است. پهپادها در 6 اکتبر، به دو کشتی تجاری حمله کردند که به غرق شدن کشتی «آلفا وطن» (Alfa Watan) با پرچم توگو و آسیب دیدن کشتی «ایبل» (Able) با پرچم پالائو منجر شد. طبق گزارش آسوشیتدپرس، تمامی 18 خدمه کشتی «ایبل» نجات یافتند.
مقامات بلغارستان هنوز عاملان این حملات را شناسایی نکرده‌اند. غرق شدن این کشتی موجب شد سوریه خواستار تحقیقاتی مستقل شود، زیرا 10 نفر از خدمه – از جمله 9 تبعه سوریه – مفقود شدند.
هزینه‌های کشتیرانی پیش از حملات اکتبر نیز رو به افزایش بود. بلومبرگ در ماه اوت گزارش داد که درآمد روزانه شاخص برای نفتکش‌ها در مسیر «نووروسیسک» به «آگوستا» – بر مبنای محموله‌های نفت خام 135 هزار تنی – به رقم بی‌سابقه 440 هزار و 948 دلار رسیده است. این رقم از اوایل ماه ژوئیه 140 درصد افزایش یافته بود.
پالایشگاه «بورگاس» در بلغارستان همچنان به دریافت محموله‌های نفت خام ادامه می‌دهد. سیمئونوف اظهار کرد که این تاسیسات با هیچ‌گونه لغو تحویل محموله‌ای مواجه نشده و تامین نفت مورد نیاز خود را تا اوایل دسامبر تضمین کرده است. او همچنین از تصمیم بلغارستان برای لغو محدودیت‌های صادرات گازوئیل دفاع و استدلال کرد که جلوگیری از فروش مازاد تولید این پالایشگاه در بازارهای خارجی، ممکن است با پر شدن مخازن ذخیره‌سازی، آن را ناچار کند پالایش نفت خام را کاهش دهد.
بر اساس گزارش اویل پرایس، سیمئونوف اظهار کرد که میزان تولید گازوئیل در این پالایشگاه بیش از مصرف داخلی بلغارستان است و در نتیجه، اعمال محدودیت بر صادرات گازوئیل می‌تواند به کاهش تولید بنزین، سوخت هواپیما و سایر فرآورده‌های نفتی منجر شود.